Vrolijke versjes van Christian
Een mol constateerde in Zandvoort aan Zee:
wat is het toch heerlijk, een vrouw in je leven.
Om dat te waarderen, wou hij haar iets geven,
maar geen chocola of een ander cliché.
Uiteindelijk kreeg hij een gouden idee,
waarvoor hij het vuur uit de sloffen zou lopen.
Dit ging haar plezieren, zo mocht hij wel hopen:
een huisgemaakt zeventiengangendiner.
Een terriër mopperde onlangs in Stroe:
‘Ik wijd mij al jaren aan zinvolle taken.
Zo loop ik het huis en de tuin te bewaken
en ren ik naar iedere indringer toe.’
‘Toch maakt die bevlogenheid mij dikwijls moe,
vooral als mijn baas die niet eens kan waarderen,
want alle passanten blijft hij maar bezweren
dat angst ongegrond is, omdat ik niks doe!’
